این معضل در كشور ما تا حدی با زندگی كاربران اینترنت عجین شده كه كندی سرعت آن نمی‌تواند تاثیر چندانی در فعالیت‌های روزانه آنها ایجاد كند!
شاید هم قطعی اینترنت برای كاربران ایرانی از آن جهت آن طور كه باید حائز اهمیت نیست زیرا سرعت اینترنت در شرایط عادی هم دست كمی از شرایط قطعی آن ندارد و به همین دلیل كاربران قطعی كابل دریایی در نقطه‌ای از كشور ایتالیا و یا گیركردن لنگر كشتی در آبهای فجیره را آنچنان كه باید جدی نمی‌انگارند یا شاید هم اصلا اگر در خبرها نخوانند خیلی متوجه نمی‌شوند.

قطعی‌های مكرر كابل‌های ارتباطی در حالی در كشور ما به پدیده‌ای طبیعی تبدیل شده كه در زمان حاضر بالغ بر یك میلیارد و چهارصد میلیون نفر در دنیا كاربر اینترنت هستند و به جرات می‌توان گفت 32 درصد جمعیت فعال دنیا به اینترنت دسترسی دارند.
صرف‌نظر از میزان دسترسی فعلی اینترنت در جهان، میزان رشد این پدیده بین سال‌های 2000 تا 2008 در برخی كشورها بسیار جالب توجه است.

برای مثال ضریب رشد اینترنت در كشور الجزایر 6 هزار و 900 درصد، كنگو 46 هزار درصد و سومالی 49 هزار درصد اعلام شده كه این توسعه با هیچ صنعتی قابل مقایسه نیست.
گفته می‌شود سرعت خطوط اینترنت در كشوری مانند كره جنوبی چهار هزار برابر بیشتر از سرعت اینترنت در كشور ما است و بعضی كشورها مانند سنگاپور پهنای باند یك گیگا - هزار مگابیت در ثانیه - یعنی 200 هزار برابر بیشتر از آنچه كه امروز ما در منزل داریم را در برنامه دارند.

آمار دیگر ارائه شده حجم اطلاعات مبادله شده در جهان در سال 2007 را بیش از 40 اگزابایت تخمین زده كه به گفته كارشناسان این حجم اطلاعات، بیشتر از همه اطلاعات ارائه شده در طول پنج هزار سال پیش از آن است.

باید توجه داشت كه 40 اگزا بایت معادل چهار میلیون كتابخانه در حد و اندازه كتابخانه كنگره آمریكا - بزرگترین كتابخانه جهان- با 19میلیون جلد كتاب است كه این اطلاعات در تمامی كشورها از طریق اینترنت مبادله می‌شود.

ورود به فناوری اطلاعات و ارتباطی و بهره‌گیری مناسب از امكانات آن به حدی در جهان فراگیر شده كه كشورهای مختلف سالانه میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری برای دستیابی به آن انجام می‌دهند و از طریق آن نیز میلیون‌ها شغل تعریف می‌شود.

زززز روزانه هزاران و حتی میلیون‌ها نفر در سراسر جهان را به سمت تولید علم و اندیشه سوق می‌دهد و به نوعی مهمترین ابزار در جهت توسعه اقتصادی، فرهنگ‌سازی، آگاهی‌رسانی و افزایش دانش محسوب می‌شود. كارشناسان معتقدند كه پهنای باند اینترنت در هر كشور رابطه مستقیم با افزایش درآمد ناخالص ملی دارد و به همین دلیل امروزه هر كشوری كه پهنای باند بیشتری در اختیار داشته باشد توسعه یافته‌تر و موفق‌تر است.

پس در این صورت اگر بگوییم با انفجار اطلاعات و حركت كشورها به سمت استفاده از فناوری‌های نوین، آنچه به عنوان سرمایه ناخالص ملی در هر كشور تلقی می‌شود توسعه زیرساخت‌های فناوری و ارتباطی است بیراه نگفته‌ایم.
اما به نظر می‌رسد مسئولان كشور ما آنطور كه باید بر اهمیت فناوری اطلاعات و ارتباط آن توسعه كشور اعتقاد نداشته و به همین دلیل آنطور كه باید برای رفع اختلالات و قطعی‌های كابل‌های اینترنت تلاش نمی‌كنند. این در حالی است كه در شرایط فعلی وجود اینترنت از نیاز به سرویس‌های دیگر بیشتر احساس می‌شود و همانطور كه قطعی برق در یك شركتی مانند ایران خودرو و یا شركت‌های پتروشیمی تبعات منفی بسیاری خواهد داشت قطعی، اختلال و كندی اینترنت هم می‌تواند تاثیرات زیان باری بر اقتصاد كشور تحمیل كند.

با این حال این سئوال مطرح می‌شود كه اگر برق كارخانه‌های بزرگ كشور برای دو هفته قطع می‌شد آیا این احساس نیاز به وجود نمی‌آمد كه برای رفع این اختلال، همتی مضاعف به كار بسته شود و یا حتی برای قطعی‌های احتمالی آن اقدامات پیشگیرانه اتخاذ شود؟

به اعتقاد كارشناسان با وجودی كه اقتصاد كشور وابستگی مستقیم به فناوری اطلاعات دارد اگر این تاثیر جدی گرفته نشود با نوعی عقب افتادگی در جامعه روبرو خواهیم شد كه جبران آن به راحتی امكان‌پذیر نخواهد بود.
به هر حال فاصله عقب‌افتادگی ما نسبت به دیگر كشورها در فناوری اطلاعات روز به روز در حال افزایش است و به نظر نمی‌رسد برنامه‌ای برای برون رفت از این چالش وجود داشته باشد.

با این اوصاف بهتر آن است كه مسئولان صادقانه موضع خود را نسبت به اینترنت روشن كنند و اگر اعتقادی به این فناوری دارند به راهكاری علمی برای توسعه پهنای باند و سرعت آن بیندیشند.