چندی پیش خبرگزاری‌ها به نقل از علی اصغر انصاری، معاون شركت فناوری اطلاعات برای چندمین بار اعلام كردند كه به‌زودی ای‌میل ملی با دامنه iran.ir برای استفاده كاربران ایرانی راه‌اندازی خواهد شد.

به این مسئله از زوایای زیادی می‌توان نگاه كرد. خبر فوق را خبرگزاری مهر در تاریخ 12/3/1389 مخابره كرده و در گذشته عین این اظهارات را انصاری در 17 آذر 1388 عنوان كرده بود. انصاری در اظهارات اخیر خویش اشاره نكرده است كه از آن زمان تا‌كنون چرا ای‌میل ملی آغاز به‌كار نكرده است و چرا این پروژه برای بار دوم افتتاح می‌شود؟

البته تنها تفاوت موجود در این خبرها این است كه حالا اعلام شده این سرویس برای تمام كاربران ایرانی قابل استفاده خواهد بود درحالی‌كه قبل از این تنها مدیران دولتی می‌توانستند از آن استفاده كنند.
نگاهی به سابقه طرح ایجاد ای‌میل ملی نكاتی دیگر را بر ما روشن می‌كند.

انصاری در فروردین 87 اعلام كرده بود كه 4500 نفر برای استفاده از سرویس ای‌میل ملی ثبت نام كرده‌اند و سپس در آذر 88 اعلام كرد كه 3000 نفر برای استفاده از این سرویس ثبت نام كرده‌اند و از آن زمان ترجیع‌بند تمام صحبت‌های وی آماده شدن شرایط برای استفاده تمامی كاربران از این ای‌میل بوده است. در این مورد چند نكته قابل تأمل وجود دارد:

1- این آمار ضد‌و نقیض چه چیزی را نشان می‌دهد؟ با توجه به این آمار، آیا در فاصله زمانی بین فروردین 87 تا آذر 88، 1500 نفر درخواست خود را پس‌گرفته‌اند؟

2- پسوند ملی در این پروژه به چه منظور به‌كار رفته است؟ اگر این سرویس ملی است چرا از اول برای همگان قابل استفاده نبوده است و اگر نیست چرا پسوند ملی دارد؟

3- آمار كاربران اینترنت در ایران طبق آخرین آمار اعلام شده نزدیك به 34 میلیون نفر است. شما 4500 را بر 34 میلیون تقسیم كنید به چه نتیجه‌ای می‌رسید؟ چنین سرویسی باید خیلی اعتماد به نفس داشته باشد تا حتی ادعای محلی بودن داشته باشد چه برسد به ملی!

4- دلیل اصرار بر استفاده از ای‌میل ملی از سوی مسئولان امر مشخص نیست. یك دلیل می‌تواند نیاز كاربران باشد اما كدام نیاز؟ مسئولان آیا زحمت انجام یك طرح پیمایشی ساده را بر خود هموار كرده‌اند تا ببینند كه نیازهای كاربران ایرانی در حال حاضر چیست؟ آیا كاربران نیازهایی به‌مراتب ضروری‌تر از ای‌میل ملی ندارند؟

دلیل اجرای این طرح آیا توجیه قطع كردن‌های متناوب سرویس‌هایی نظیر یاهو و جی‌میل نمی‌تواند باشد؟ یا دلایلی از این دست. كاربران ایرانی آیا از سرویس‌دهنده‌های یاهو و جی‌میل ناراضی‌اند تا به این طرح روی خوش نشان دهند؟ این طرح آیا توانایی رقابت با این غول‌ها را دارد و آیا در صورت اجرا به شكستی تمام‌عیار تبدیل نخواهد شد؟

5- مسئولان بهتر است جزئیات بیشتری از این طرح آماده اجرا، ارائه كنند؛ جزئیاتی نظیر فضای اختصاص داده شده به هر كاربر، امكانات برای حفظ حریم خصوصی كاربر، میزان امنیت این سرویس و امثال آن تا كارشناسان بهتر بتوانند درباره این موضوع به اظهارنظر بپردازند.

در نهایت با توجه به این نكات و سرعت پایین اینترنت در ایران و اوضاع و احوال دسترسی به سایت‌های اینترنتی ایرانی یا غیرایرانی، این طرح را تنها می‌توان یك شوخی بچگانه تلقی كرد و معروض داشت كه: «از طلا بودن پشیمان گشته‌ایم، مرحمت فرموده ما را مس كنید».